Ik ben in de war, waar moet ik lopen.

In Vietnam kun je de stoep voor het huis verhuren. Op een goede lokatie wil een soepverkoopster, of wat voor handelaar dan ook, daar wel voor betalen. Een echte ondernemer huurt een grote stoep, of legt gewoon beslag op de stoep naast een park en begint een bewaakte scooterstalling. In de krant las ik dat in Ho Chi Minh Stad er wel tussen de honderd en tweehonderd euro per maand voor wordt betaald. Eventueel inclusief water en electra. In Hue zie ik het ook wel, maar in mindere mate. Geen idee wat de huur hier is, maar er wordt wel betaald. Dan vooral in de buurt van de markt, als de handelaar geen plaats heeft op de markt zelf. Dan zie ik een dame vis verkopen op de stoep voor een huis naast de markt.

En dan nu een belangrijke kanttekening, de stoep is niet van de bewoner maar van de gemeente. HCM-Stad is voornemens daar een eind aan te maken. Want, nu wordt het echt spannend, de stoep is voor voetgangers. Die moeten daar zelfs lopen, als je op straat loopt ben je in overtreding. Ik ben nu helemaal in de war. In al die jaren dat ik hier kom, loop ik bijna standaard op straat. Kan ik dus dagelijks een boete krijgen.

In het centrum van Hue is het een aantal jaren geleden al opgeruimd. Dat ging niet zonder slag of stoot. Stoep vol, politie komt, stoep leeg, de politie is de hoek om, stoep vol. Aan het eind bleek de politie de langste adem te hebben. Nog slechts een enkele stoephandelaar en de winkels mogen ook de stoep niet meer in beslag nemen, en zo te zien wordt daarop gehandhaafd. Maar dat betekent niet dat ik dan op de stoep kan lopen, daar staan haast altijd wel geparkeerde scooters. Scooters mogen namelijk niet op straat parkeren, dus op de stoep. Op brede stoepen zijn zelfs parkeervakken getekend. Daar kan ik dan wel lopen, maar in de meeste straten zijn de trottoirs niet zo breed en die staan net zo goed vol met scooters.

De verhoging van de verkeersboetes, waar ik in een eerder verslag over heb geschreven, heeft zijn werk gedaan. Het aantal verkeersslachtoffers is flink afgenomen. Rondom het nieuwjaar, jaarlijks een triest dieptepunt, een derde minder ongelukken. De boetes zijn dan ook angstaanjagend hoog. Door rood een half maandsalaris en 4 strafpunten op het rijbewijs, max 12. Naast de boetes moet er de afgelopen jaren wel meer zijn veranderd. Voorheen kon er niet op kenteken worden bekeurd, maar nu hangen er camera's bij de stoplichten. Moet er nog iets zijn veranderd. Een scooter werd vaak onderhands verkocht en dan werd nogal eens vergeten dit te laten registreren. Een aantal jaren geleden was er sprake van dat iedereen alsnog de registratie op orde moest brengen en kennelijk is dit gelukt.

Afgelopen donderdag voor de laatste keer hier naar de oogarts geweest. Volgens mijn vrienden de beste. Dat wil ik best geloven, het is in ieder geval een zeer vriendelijke man. Hij was erg tevreden over de vooruitgang. Ik ook, zie alweer behoorlijk goed. Wel heb ik, natuurlijk, last van een bijwerking van het medicijn. Ik zie zwarte puntjes. Moet vanzelf overgaan en echt storend is het niet. Enkel wil ik wel eens een mug doodslaan, die er helemaal niet blijkt te zijn.

De pianiste van het ziekenhuis was alweer vergeten waar ik vandaan kom.

Gisteravond ben ik met vrienden uitgeweest. Ze hebben twee dochtertjes. Wij kwamen dus terecht in een melktheetent, een betere naam kan ik niet verzinnen en zo noemen ze het zelf ook. Ze hebben ook wel koffie, maar dat drink ik 's avonds niet. Ik heb maar gekozen voor een vruchtensap, kokosnoot, met yochurt en yakult. Zoet is een understatement. De vullingen zouden spontaan uit de kiezen springen. Gelukkig heb ik die bijna niet meer, onderhand allemaal vervangen door dure kronen. Nou ja, de kinderen vonden het lekker.

Afgelopen week was het weer knudde, maar voor de komende week is prima weer voorspeld. Komt de hotelbaas nu op het idee, dat het tijd is voor onderhoud aan het zwembad. De kneus. Ik ga het hem de komende dagen niet makkelijk maken.