Met de taxi en broodje kopen.

Ik wilde net op de fiets stappen naar mijn vrienden voor lunch toen het stevig begon te regenen. Ik heb dus maar de receptioniste gevraagd om een taxi voor mij te bellen. Graag de nieuwe electrische Taxi Groen (Vin). Bij het hotel zijn ze nog niet zo modern en wordt een van de traditionele taxi-maatschappijen gebeld. Een paar dagen daarvoor ook (regen), ik heb een half uur gewacht en nog steeds geen taxi. Ze hebben toen op mijn aandringen toch maar de Taxi Groen gebeld, 5 minuten. Ze hebben nota bene een reclamebordje voor de nieuwe taxi's op de bali staan. Dat de taxi zolang op zich laat wachten is eigenlijk geen wonder. Ze worden er uitgeconcurreerd door de nieuwe taxi's. Een zelfversterkend effect. Er zijn door de concurrentie steeds minder van de nog niet zolang geleden grote bedrijven. Zoals de Mai Linh, dat was een vertrouwd straatbeeld, nu zie ik ze nauwelijks meer. Dus kiezen ook weer meer mensen voor de nieuwe.

Goed, de nieuwe werd dus gebeld. Duurde een klein kwartier, lang voor deze taxi, maar het regende ook behoorlijk. En, niet onbelangrijk het hotel belt met een ouderwetse telefoon. Niemand van de staf heeft de app op zijn telefoon. Ik ook niet, de chauffeur belt voor een bevestiging en dan kon mijn bescheiden Vietnamees wel eens onvoldoende zijn. Als je de app gebruikt, geef je vertrek en waarheen aan en krijg je de taxi's in de buurt en de prijs te zien. Weet je ook gelijk hoe lang je moet wachten. Tik maar aan, best wel handig. Net zoiets als Uber. Denk ik, niet weten, mijn taxigebruik in Nederland is nul.

Ik stap in en vertel de chauffeur waar ik heen wil. Of ik de app heb en daarop het adres kan invullen. Nee dus. Toen leek het erop dat hij mij niet wilde meenemen. Kennelijk is hij nog groener dan zijn taxi en weet hij niet hoe hij zelf de bestemming kan invullen. Met enige moeite kon ik hem overtuigen, dat ik de weg wel weet. Zover reikt mijn Vietnamees dan wel weer. Daar gingen wij, rechtsaf, linksaf,..... Kosten 1 euro. De lunch was gebraden kip.

Als ik naar mijn hotel wil, heb ik het wat makkelijker. Ik zeg dat ik naar Tavet wil, da's de grote uitgaansgelegenheid naast mijn hotel. Die weet vanzelfsprekend elke chauffeur. Vertrek ik bij mijn vrienden dan moet ik ook nog wel eens corrigeren. Als ze maps aan hebben, die wil direkt rechtsaf, maar die straat gaat nergens heen.

De broodjesverkoopster die normaal voor het hotel staat, had ik deze keer nog niet gezien. Mij werd verteld dat ze op een pasgeboren kleinkind moest passen. Da's dure kinderopvang, want ik schat in dat ze een heel redelijk inkomen heeft. Afgelopen week stond ze er weer. Kon ik eindelijk weer een lekker broodje kopen. Is wat overdreven, er zijn er wel meer, maar zij weet precies wat ik wil. 'Waar was je, ik heb je gemist'. Kreeg ik een omhelzing. Ik stond redelijk perplex, zo'n uitzonderlijk goede klant ben ik nu ook weer niet, hooguit twee keer in de week een broodje, dat wel al jaren. Was waarschijnlijk ook, omdat zij zelf erg blij was er weer te zijn.

Ik probeer mij in mijn stukjes verre te houden van een oranje meneer in de VS, valt mij niks mee, want ik heb wel een behoorlijke mening. Maar het gaat nu over Vietnam. Door de enorme disruptie die is veroorzaakt, merken ze de gevolgen nu al in Vietnam. Natuurlijk de benzineprijs, maar daar heeft de overheid ingegrepen en de pijn verzacht. Soms valt er wel wat te zeggen voor een overheid, die wat makkelijker kan ingrijpen. Maar er zijn ook al de nodige toeristenreizen gecanceld. Mijn vrienden hadden al direkt afzeggingen binnen van toergroepen uit Europa en dat is hun grootste bron van inkomen. Kennelijk hebben de grote reisorganisaties voornamelijk contracten met de Golfmaatschappijen. KLM bijvoorbeeld vliegt nog steeds gewoon op Azië. In de weken voor de oorlog had hun restaurant bijkant dagelijks grote groepen, nu al dagen niets. Het seizoen dreigt voortijdig te eindigen. En als er niet snel een einde komt aan de oorlog, gaat het volgend seizoen ook niet leuk worden. Mensen in Europa kiezen nu al voor bestemmingen dichter bij huis. Zou die fifa-vredesprijswinnaar (voetbal is oorlog) dit nu helemaal niet als een mogelijk scenario hebben gezien? Hier dreigt Iran al jaren mee. Israël heeft de hele Gazastrook helemaal aan flarden geschoten en Hamas is er nog steeds de baas. Zou toch een les kunnen zijn. 'Ik geef ze een flink pak slaag en dan komen ze huilend om genade smeken.' Hij lijkt behoorlijk op zijn Russische vriend, een beperkte militaire operatie. Dat krijg je als een enorme narcist zich omringt met enkel jaknikkers, wiens enige capaciteit is zich bewonderend aan zijn voeten te te werpen. 'Wat een geweldig idee meneer trump.'

Jullie zijn er vast wel achter dat ik redelijk in de gaten hou welke auto's hier rondrijden. Daar wil ik jullie niet te vaak mee vermoeien, maar deze kan ik jullie niet onthouden, een knalroze BMW-cabriolet. Ik heb hier lang geleden al eens een cabriolet gezien, maar dat was het wel. Die zijn helemaal niet bruikbaar in Vietnam. In de zomer is het 35 en meer, in de winter regent het. Beide geen goed moment om de kap open te gooien. Hooguit 's avonds over de boulevard flaneren, maar dat is hier ook al niet leuk met al die scooters die je links en rechts inhalen.

Gisterochtend zat ik in mijn stamtent de F1-sprintrace te kijken. De baas had er warempel al uit zich zelf aan gedacht om dit aan te zetten. Een paar jaar geleden keek hij zelf ook, maar dat is alweer over. Plotseling een hoop geknetter en vonken die achter de tv uitsprongen. Ja, ik wil hier wel eens wat twijfel hebben over de elektra-aansluitingen. Dat is vast niet altijd door een erkend installateur gedaan. Beeld op zwart. Geen groot probleem, er hangen nog twee tv's en er is ook nog een beamer.

Ik heb al gemeld dat het regende. Het was knudde deze week. Bijna alle dagen de hele dag gemiezer met ook nog gaf en toe een bui. De temperatuur liep terug naar 22°. Frisjes, trui en lange broek aan. Zitten weer in de koffer, gistermiddag kwam het mooie weer terug. De voorspelling voor de komende week is ook een stuk beter, weer richting de 30.