Het weer, winkels en overige onzin.

Maandag ging de wekker dus vroeg, om half zeven was ik al onderweg naar de heetwaterpoel. Had nog wel een uur vroeger gemogen. Het was de heetste dag van de afgelopen weken. Het werd die dag 32° plus 5 gevoelstemperatuur. In de ochtend lag het wellicht daar wat onder, maar mijn gevoelsthermometer had dat niet door. Er zijn twee poels. Bij de rechter hangt een bordje 38° en de linker 40°. Tenminste meestal, soms is het andersom. Hoe dat werkt weet ik niet, maar er zit wel degelijk verschil in. Maandag maakte het niks uit, voor mijn gevoel waren beide ruim boven de veertig. Gewoonlijk gaan we zo'n anderhalf uur naar de poel en blijf ik een groot deel van de tijd weken, maar nu was het max 10 minuten, dan wat afkoelen met een drankje en een koude douche voor de volgende poging. En de rest van de dag bezig geweest met aanvulling, ik was compleet leeg gezweet.

Het was dus ook weer heftig smeren en de tube zonnecreme was al bijna leeg. Dinsdagochtend maar een nieuwe halen. Een luxe merk, ik weet geen winkels waar ik dit goedkoop kan krijgen. Zoals vorig jaar verteld, hiervoor moet ik naar een luxe cosmeticawinkel.

Dat was een domme aktie. Dinsdagmiddag begon het promt te regenen. Daarna dagen gemiezer. Ik heb sinds de aankoop dagen geen zon meer gezien. Het was ook een stuk frisser, woensdag en donderdag nog maar 24°. Vrijdag begon het voorzichtig op te knappen. In de ochtend brak een bleek zonnetje door, ik voelde het direct warmer worden. Was echter van korte duur. Pas zaterdagochtend kwam de zon echt door, kwam de nieuwe tube toch van pas. Nu zondagochtend is het een gevecht tussen bewolkt en zonnig, het lijkt erop dat we dit weer voorlopig houden.

Het grootste deel van mijn boodschappen doe ik in de buurt van mijn hotel. Er zitten hier in de buurt de nodige kleine gemakswinkels. De meeste daarvan zijn aan de prijzige kant, zoals die naast mijn hotel, bijna geen keus en wel 50% duurder dan in een reguliere supermarkt. Dat was dus een eenmalig bezoek. Ik loop, meestal fiets, het is wel 300 meter en de fiets heeft een boodschappenmandje, naar net zo'n kleine winkel, maar die is een filiaal van een grote supermarktketen. De Winmart, voorheen Vinmart. Jawel Vin, alweer de rijkste man van Vietnam. Die zit overal in. Maar ik geloof dat hij deze poot heeft verkocht en toen werd de V een W. Er zit ook een grote Winmart in de stad, maar deze kleine is ook behoorlijk voorzien. Zeg maar rustig volgepropt. Ik kan er mijn kont niet keren. Als ze net nieuwe voorraad hebben ontvangen, staat het ook nog eens vol met dozen. Dan wordt het voorzichtig laveren. Het meeste van wat ik dagelijks nodig heb, hebben ze wel, yochurt melk kaas fruit thee, enkel wat minder keus. Ze hanteren de zelfde prijzen als de grote winkel. Ook de aanbiedingen. Dinsdag kocht ik, voor het weer omsloeg, twee chocolade ijsjes. Één voor direct, de ander in de koelkast. Bij de kassa werd ik er netjes op attent gemaakt, dat bij aankoop van twee ijsjes de derde gratis is. Ook hier, heet enkel iets anders, koop 2 krijg 3. Gauw nog een ijsje pakken. Had ik er drie, geen wonder dat het begon te regenen. Een paar dames die er werken kennen mij onderhand en vinden het reuze grappig dat ik wel wat Vietnamees spreek. Zou onderhand ook wel erg beschamend zijn, als ik nu nog niet om bananen kan vragen.

De baas van mijn stamtent zit volgens mij wat teveel achter zijn laptop. Hij heeft een bladblazer gekocht. Dacht ik dat ik hier wel veilig was. Gelukkig heeft hij zijn personeel nog niet kunnen overtuigen. Die zie ik nog steeds met de bezem het terras aanvegen.

De straat waar mijn vrienden wonen is vorig jaar open geweest voor een nieuwe waterleiding. Was netjes dichtgemaakt, maar dat heeft geen jaar gehouden. Ik moet nu met de fiets vreselijk oppassen, zie de foto. Het centrum wordt wel netjes onderhouden, maar de buitenwijken staan wel wat lager op de proriteitenlijst. In de krant las ik dat Lambourgine naar Vietnam komt met een model dat hier 7 ton euro moet kosten. Kennelijk een markt voor. Moet je ook nog een aangepaste Maps hebben, één die enkel wegen zonder kuilen aangeeft.

Toen ik de hoek omliep regende het ineens sigaretten uit een bovenraam. Kennelijk iemand abrupt gestopt, of zijn vrouw had er nu wel een keer genoeg van.

Het verkeer is hier altijd wel opletten geblazen. Eerst werd ik door een dame vakkundig afgeneden. Te ijdel om een bril te dragen, of gewoon asociaal. Vietnamezen zijn heel beleefd, tot ze een helm opzetten. Kort daarna had ik zowat een Duitse toerist onder de fiets, die zonder te kijken ineens overstak.

Ik zit op een terras koffie te drinken en ik weet niet wat ik zie. Een Vietnamese die bij een zebrapad wacht tot de straat vrij is. Oversteken bij een zebrapad, waarvoor dat dan, en dan ook nog wachten op een scooter, die rijdt wel om je heen. Het raadsel is snel opgelost, een eindje verderop staat een vriendin haar oversteek te filmen.

Ik jullie al verteld dat ik een uitzondering ben met mijn twee koffie. Gisterochtend werd ik daar nog op aangesproken door een Vietnamese dame. Ik moest wel een sterk hart hebben.